©
Een eeuwenoude plant krijgt nieuwe betekenis in moderne context. Steeds meer mensen in Europa nemen deel aan rituele bijeenkomsten waarin cacao centraal staatniet als drank, maar als verbinding tussen lichaam, geest en omgeving.
Een traditie uit Midden- en Zuid-Amerika
Inheemse volkeren in landen als Guatemala, Mexico en Peru gebruiken cacao al eeuwenlang in ceremoniële context. Het gaat dan niet om de bekende chocoladedrank, maar om pure, onbewerkte cacaopasta. Deze vorm van gebruik wordt gezien als een manier om contact te maken met het innerlijke leven, met de gemeenschap en met de natuur. Wat ooit plaatsvond in tempels en rond kampvuren, vindt nu ook zijn weg naar yogastudio’s, bossen en woonkamers in West-Europa.
Opkomst in Nederland en België
In Nederlandse en Belgische steden worden steeds vaker sessies georganiseerd waarin cacao wordt ingezet als openingsritueel voor meditatie, dans of stilte. Deelnemers spreken van verdieping, bewustwording en fysieke ontspanning. Hoewel het om kleine groepen gaat, neemt de aandacht toe. Mensen zoeken naar manieren om te vertragen en te voelenniet via woorden, maar via ervaring. De drank, gemaakt van 100% pure cacao, wordt langzaam gedronken en vormt het startpunt van een reis naar binnen.
Geen genotmiddel maar begeleider
De werking van rauwe cacao is mild stimulerend en bevat stoffen als theobromine, magnesium en antioxidanten. Deze combinatie zorgt voor een lichte opwekking zonder de piek van cafeïne. Wat het bijzonder maakt, is niet de stof zelf, maar de setting waarin het gebruikt wordt. In plaats van dagelijkse consumptie, gaat het hier om intentioneel gebruik: een moment van aandacht, vaak in stilte of in groepsverband, met een duidelijk begin en einde. De plant wordt niet benaderd als genotmiddel, maar als begeleider van een proces.
Van niche naar breder bewustzijn
Wat begon als een nichebeweging in spirituele kringen, trekt nu ook mensen aan buiten die wereld. Makers, zorgprofessionals, ondernemersde groep die interesse toont in dit soort rituelen wordt breder. Dat heeft deels te maken met de maatschappelijke behoefte aan rust en betekenis. Maar ook met de groeiende aandacht voor plantmedicijnen in bredere zin. Cacao wordt hierin niet gezien als ‘middel’, maar als symbool voor verbinding en vertraging.
Herkomst en eerlijke productie worden belangrijk
Met de toename van belangstelling groeit ook de aandacht voor waar de cacao vandaan komt. In veel ceremonies wordt expliciet stilgestaan bij de herkomst van de boon, de boeren die ermee werken, en het proces van fermentatie en verwerking. Deze bewustwording sluit aan bij bredere discussies over duurzaamheid, eerlijke handel en culturele toe-eigening. Organisatoren besteden vaak aandacht aan context en respect voor de oorsprong van het ritueel.
Een plant met zachte werking en diepe impact
Hoewel de effecten van cacao niet overweldigend zijn, beschrijven veel deelnemers het als diepgaand. Juist omdat de werking niet dwingt, ontstaat er ruimte voor eigen ervaring. In een wereld waar alles snel moet, biedt dit soort rituelen een tegenbeweging. Geen oplossing, geen antwoord, maar een open ruimte waarin aandacht en aanwezigheid centraal staan. En dat maakt cacao tot meer dan een ingrediënthet wordt een drager van ritme, stilte en ontmoeting.