Pexels
Wie minder afhankelijk wil zijn van een bril of contactlenzen, denkt meestal als eerste aan ooglaseren. Toch is dat lang niet voor iedereen mogelijk.
Bij een hoge brilsterkte of een dun hoornvlies kunnen lensimplantaten een alternatief zijn. Maar wat bepaalt welke behandeling geschikt is? En waarom adviseert een oogarts soms een implantlens terwijl iemand liever zijn ogen laat laseren?
Waarom is ooglaseren niet voor iedereen mogelijk?
Bij ooglaseren verandert de oogarts de vorm van het hoornvlies. Hierdoor valt het licht beter op het netvlies. Het doel is om de brilsterkte te corrigeren, zodat iemand minder afhankelijk wordt van een bril of lenzen. Voor die correctie wordt een kleine hoeveelheid hoornvliesweefsel behandeld. Hoeveel dat is, hangt onder andere af van de sterkte. Bij een hoge minsterkte moet er doorgaans meer weefsel worden behandeld dan bij een lage sterkte.
Daar zit een grens aan. Het hoornvlies moet na de behandeling voldoende dik en stevig blijven. Ook een afwijkende vorm van het hoornvlies kan een reden zijn om niet te laseren. Een uitgebreid vooronderzoek laat zien of het hoornvlies geschikt is. Daarbij kijkt de oogarts verder dan de sterkte op het brilrecept.
Wat gebeurt er bij het plaatsen van een implantlens?
Bij een implantlens wordt de sterkte op een andere manier gecorrigeerd. In plaats van het hoornvlies te veranderen, plaatst de oogarts een kunstlens in het oog. Bij een zogenoemde fakische implantlens blijft de natuurlijke ooglens behouden. De extra lens komt meestal achter de iris en voor de eigen ooglens te liggen. Deze corrigeert de lichtbreking, vergelijkbaar met een contactlens, maar dan binnen in het oog.
De behandeling kan interessant zijn voor mensen met een hoge brilsterkte. Ook bij een dun hoornvlies kan een implantlens soms een mogelijkheid zijn. Daar staat tegenover dat het een operatie binnen in het oog is. Dat brengt andere risico’s met zich mee dan een laserbehandeling. Denk aan infecties, een verhoogde oogdruk of veranderingen aan de natuurlijke ooglens.
Welke rol speelt de leeftijd van de patiënt?
Leeftijd is een belangrijk onderdeel van de behandelkeuze. Bij jongvolwassenen kan de brilsterkte nog veranderen. Een stabiele oogsterkte is daarom doorgaans een voorwaarde voor een refractieve behandeling. Vanaf ongeveer het veertigste levensjaar ontstaat bij veel mensen ouderdomsverziendheid. De natuurlijke ooglens wordt minder soepel, waardoor lezen van dichtbij lastiger wordt. Een implantlens die de eigen ooglens behoudt, voorkomt deze verandering niet. Iemand kan na een geslaagde behandeling dus alsnog een leesbril nodig hebben.
Hoe verschillen moderne lasertechnieken van elkaar?
Ook binnen het ooglaseren bestaan verschillende technieken. Bij LASIK wordt bijvoorbeeld een dun flapje in het hoornvlies gemaakt. Bij PRK wordt de oppervlakkige cellaag verwijderd voordat de laser het hoornvlies behandelt. Een andere techniek is ReLEx SMILE Pro. Hierbij maakt de laser een klein schijfje weefsel in het hoornvlies. De oogarts verwijdert dit via een kleine opening, zonder een grote hoornvliesflap te maken.
Op de website van July wordt deze techniek verder toegelicht. De behandeling is bedoeld voor bepaalde sterkteafwijkingen en is niet automatisch geschikt voor iedere patiënt. Het verschil tussen de technieken zit onder meer in de uitvoering, het herstel en de mogelijke bijwerkingen. Droge ogen, lichtkringen en tijdelijk wisselend zicht kunnen ook bij moderne lasermethoden voorkomen.
Welke onderzoeken bepalen de behandelkeuze?
Een behandeladvies begint met meten. De oogarts controleert de brilsterkte, de vorm en dikte van het hoornvlies en de algemene gezondheid van het oog. Bij implantlenzen zijn aanvullende metingen nodig. Zo moet er voldoende ruimte in het oog zijn om de kunstlens veilig te plaatsen. Ook wordt gekeken naar de conditie van het hoornvlies en de oogdruk.
Wat betekent dit voor de keuze tussen beide behandelingen?
Ooglaseren en lensimplantaten hebben hetzelfde doel, maar werken op een andere manier. De ene behandeling verandert het hoornvlies, terwijl de andere een kunstlens toevoegt. Een hoge sterkte maakt een implantlens soms aantrekkelijker, maar geeft nooit automatisch de doorslag. De uitkomsten van het oogonderzoek bepalen welke mogelijkheden veilig en verantwoord zijn.